www.laboratorij.ba

Kako uraditi ispravno?

Tokom zadnjih 10 godina, istraživači su napravili brojna uzbudljiva otkrića o vitaminu D. Smatra se da prohormon igra značajnu ulogu u stanju domaćina, uključujući određene karcinome, tip 1 dijabetes, multiplu skelerozu, tuberkulozu, Alzheimerova bolest, psorijaza i svi uzroci smrtnosti.

Uvod

Antifosfolipidni sindrom (APS) je važan uzrok stečene trombofilije i rekurentnih pobačaja. U ovom članku sa narativnim stilom pisanja se vrši rasprava o laboratorijskim i kliničkim aspektima APS-a. Posebna pažnja je posvećena antitijelima protiv beta 2-glikoproteina I (β2GPI) s obzirom na njihovo nedavno uključivanje u APS laboratorijski klasifikacijski kriterij (slika 1). Antiprotrombinska i antifosfatidietanolaminska antitijela su podvrgnuta ispitivanju u cilju nihovog uljučivanja u dijagnozu APS-a.

Značaj standardizacije serumskog kreatinina u detekciji oboljenja bubrega

CDC je utvrdio da više od 20 miliona Amerikanaca od 20 i više godina mogu imati hronično oboljenje bubrega (HOB), tip bubrežne bolesti najčešće uzrokovane dijebetesom i visokim krvnim pritiskom (1). Uprkos visokoj prevalenci, kod mnogih osoba nije dijagnosticirana jer bolest nema simptome. Na dalje, mnoge zdravstvene ustanove često ne identificiraju HOB zbog pacijentovih koncentracija kreatinina (serumskog ili plazmatskog) koje se čine normalnim iako imaju značajno smanjenu bubrežnu funkciju. Jedan od najznačajnijih indikatora rane bolesti je jačina glomerularne filtracije (JGF), pokazatelj kako dobro bubrezi filtriraju otpadne proizvode iz krvi. rana detekcija je važna jer efektivna terapija postoji koja može odgoditi i čak spriječiti progresiju bolesti do zatajenja bubrega.

Oboljenja vezivnog tkiva (CTD) su grupa autoimunih poremećaja koje karakteriše prisustvo antinuklearnih antitijela (ANA) u krvi pacijenata. ANA su specifična klasa autoantitijela koji imaju sposobnost vezivanja u uništavanja određenih struktura jedra u ćelijama [1]. Iako manje količine ovih antitijela mogu se naći kod zdrave populacije , iznenadan porasttitra je kod pacijenata sa CTD. Nisu samo ova antitijela uključena u patogenezu oboljenja, ali su baza dijagnostike i terapije CTD. Njihova detekcija sa visokom senzitivnošću i specifičnošću je od najvećeg značaja. Različite metode detekcije su u upotrebi i stalni je priliv novih tehnika da bi se olakšala dijagnostika i trepijski monitoring CTD pacijenata. U ovom članku se kratko diskutuje kako su ANA otkrivena i povezana sa CTD. Takođe daje i pregled napretka u različitim metodama detekcije ANA, buduće perspektive sa prednostima, manama i vodiče za upotrebu ovih testova.

Praktični izazovi u laboratorijskoj dijagnostici kod ingestije

Obzirom na veliku pažnju koja je danas usmjerena na zloupotrebu droga, trovanja toksičnim alkoholom se često previde. Tako, etilen glikol, metanol i izopropanol koji se mogu naći u proizvodima koji nisu skupi i dostupni su, mogu uzrokovati značajne poremećaje kod osoba koje ih konzumiraju (1). Trovanja toksičnim alkoholom mogu se desiti slučajnom ingestijom, u suicidalnim namjerama ili kada se izopropanol koristi kao zamjena za etanol. Od tri toksična alkohola, etilen glikol i metanol su naročito opasni, uglavnom zbog metabolita koji se stvaraju u tijelu koji mogu uzrokovati teška oštećenja organa.

Interes za skrining kolorektalnog karcinoma je odnedavno jako porastao. Širom svijeta ovaj karcinom je treći najčešći kod muškaraca, nakon karcinoma pluća i prostate, i drugi je kod žena nakon karcinoma dojke. Približno 60% slučajeva se javlja u razvijenim zemljama: u SAD je prijavljeno približno 154 000 pacijenata i 5000 smrtnih slučajeva u 2008 (1). Značajne kolorektalne neoplazije, definirane kao uznapredovali adenomatozni polipi i karcinom, javljaju se najčešće kod osoba starijih od 50 godina, sa incidencom i mortalitetom znatno većim kod muškaraca nego kod žena.

Brza identifikacija pomoću PNA FISH

Svake godine u SAD, 350.000 pacijenata dobije infekciju krvi dok su u bolnici, što rezultira sa više od 90.000 smrtnih slučajeva i značajne troškove za zdravstveni sistem. Brza detekcija i identifikacija infektivnih patogena je presudna za povoljan ishod bolesti. Hemokultura , zlatni standard za dijagnozu infekcija krvi, često traje nekolino dana. Posljedično, kliničari liječe suspektne infekcije krvi sa antibioticima širokog spektra dok rezultati hemokulture ne budu gotovi, praksa koja je neophodna, ali ima neželjene efekte.

Neil S. Harris, MBChB, MD, Lindsay A. L. Bazydlo, PhD, and William E. Winter, MD

Kada se dogodi oštećenje malih krvnih sudova i kapilara, organizam reguliše gubitak krvi putem fiziološkog procesa hemostaze. In vivo, hemostaza ovisi od intereakcije između koagulacijske kaskade plazme, trombocita i endotela krvnog suda. U kliničkoj laboratoriji, in vitro analitički testovi mogu mjeriti samo prve dvje komponente ovog sistema. Dakle, laboratorijsko mjerenje koagulacije predstavlja samo približno hemostatski sistem organizma.